Prawda zwykle jak biuro wirtualne pochodzi z poza nas …

Strach zwyczajnie przychodzi z rozkoszą, zacierając ręce, my wchodzimy w ten czas do Biuro wirtualne które, tworzymy je zwykle ku temu by się bać, czy też pocieszać? Żyjemy w nieustannym, ciągłym pośpiechu, zaganiani, szukamy na dzień w dzień, jednako wyjścia z różnych, wydawałoby się kompletnie beznadziejnych sytuacji. Pośpiech, brak, czasu, brawura, życie na opak doprowadza nas do strachu, kompleksów, braku wiary w siebie, braku wiary w cokolwiek .W momencie kiedy już strach zagląda nam w oczy, zaczynamy się kurczyć w sobie, robimy się tacy mali i jak dzieci siedzimy, kulimy się wyobraźni ,gdzie nasze prywatne "biuro wirtualne" wskazuje bezpieczne nam miejsce .Jedną z postaci może być Ankou, czyli stróż cmentarza, jest to duch zaciekle strzegący miejsca w którym grzebie się zmarłych. Legendy o widmach tego typu znane są w Europie, a pochodzenie wzięły stąd ,że w czasach przedchrześcijańskich, w pierwszym grobie nowego zakładanego cmentarza grzebano żywcem jakiegoś, nieszczęśnika, by odstraszał żywego lub martwego intruza, kogokolwiek, kto by chciał zakłócić spokój pogrzebanym na cmentarzu zmarłych, albowiem Ankou budzi u niemal każdego mimowolny dreszcz, który przebiega po plecach i wyrywa z ust okrzyk:" Ktoś przeszedł po moim grobie." Jednym ze znakomitych ludzi, tworzących dzieła grozy był James, Montague Rhodes (1862-1936).James Rhodes żył jako spokojny człowiek, poświęcając część życia nauce i działalności dydaktycznej w Cambridge i Eton pisywał swoje powieści sam, choć dziś mógłby zlecić pisanie na biuro wirtualne. Napisał ponad trzydzieści opowieści o duchach. W 1904 roku wydał tom "Ghost Stories of an Antiquary". Przez "biuro wirtualne", przez naszą wyobraźnię ,nasz mózg wprowadza nas w stan strach, lęku ,obawy, niepokoju, a duchy bawią się w grę, robią zakłady który z nas stchórzy. "Biuro wirtualne" zakładamy sami i zawsze istnieje w naszych głowach, ono nie ma urlopu.